سلام.
گر از دوست چشمت بر احسان اوست تو در بند خویشی نه در بند دوست
خلاف طریقت بود کاولیا تمنا کنند از خدا جز خدا
البته به نظرم این بدان معنی نیست که از خدا غیر خدا را نخواهیم، چرا که انسان ذاتا موجودی نیازمند است و تمام نیازهایش را، کوچک و بزرگ، میبایست از خدا بطلبد، بلکه بدان معناست که بهترین و والاترین چیزی که انسان میبایست بخواهد، خود خداست.
وهمچنین برای دوستان، خود دوست میبایست که با ارزشتر از بهرهای باشد که از آنان به دست میآید.
و اساسا نزدیک شدن انسانها به کسی یا چیزی نباید از روی طمع، و دور شدن و فاصله گرفتن آنها از روی تکبر باشد، در غیر این صورت آن رابطه سطحی وناپایدار خواهد بود.